Η ιστορία του πικάπ

Fiche pratique - L'histoire de la platine vinyle

Από το πικάπ στο πικάπ βινυλίου 

Στην αρχή, δεν υπήρχε πικάπ βινυλίου : χρησιμοποιούσαν έναν κύλινδρο από κερί για να καταγράψουν τον ήχο σε μια ελικοειδή αυλάκωση που τον διέτρεχε σε όλο του το μήκος.

Το 1796, ο Antoine Favre, ωρολογοποιός από τη Γενεύη, εφευρίσκει το μουσικό κουτί, που λειτουργούσε με διάφορες κουρδισμένες λάμες.

Τον Απρίλιο του 1877, ο Charles Cros διατυπώνει την αρχή μιας συσκευής αναπαραγωγής ήχων που ονομάστηκε «Paléophone». Σε ένα έγγραφο προς την Ακαδημία Επιστημών, προτείνει ότι οι ηχητικές δονήσεις μπορούν να χαραχθούν σε μέταλλο με τη βοήθεια ενός μολυβιού συνδεδεμένου σε μια δονούμενη μεμβράνη και στη συνέχεια να αναπαραχθούν γλιστρώντας μια βελόνα συνδεδεμένη σε μεμβράνη πάνω σε αυτή τη χάραξη. Όμως ο Charles Cros δεν πρόλαβε να εφαρμόσει την ιδέα του και να κατασκευάσει ένα πρωτότυπο, καθώς ήδη από το 1878, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Thomas Edison καταθέτει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Ο Edison πραγματοποιεί τις πρώτες δοκιμές, όχι ιδιαίτερα επιτυχείς, σε ένα φύλλο κασσίτερου. Η Volta Laboratory Association, που αποτελείται από τους Graham Bell, Chichester Bell και Charles Tainter, η οποία θα γίνει Volta GRAPHOPHONE και στη συνέχεια Columbia, καταθέτει το 1880 έναν σφραγισμένο φάκελο με τα αποτελέσματα των πρώτων της πειραμάτων στο PHONOGRAPHE. Ο πρώτος κύλινδρος από χαρτόνι καλυμμένο με κερί οφείλεται στον Charles Tainter, το 1886. Το 1887, μετά τη βελτίωση του Tainter, ο Edison ολοκληρώνει την κατασκευή του πρώτου φωνογράφου με ηλεκτρικό μοτέρ.

 

Το πρώτο πικάπ

Αυτή η εφεύρεση, επαναστατική για την εποχή της, δεν είναι στην πραγματικότητα παρά ένα πολύ πρωτόγονο πικάπ, αποτελούμενο από έναν κύλινδρο κασσίτερου καλυμμένο με κερί, που περιστρέφεται με μια μανιβέλα για να καταγράψει ή να αναπαράγει τον ήχο, ο οποίος διαβάζεται με μια ατσάλινη βελόνα. Την ίδια χρονιά, ο Γερμανός Émile Berliner αναπτύσσει τον πρώτο επίπεδο δίσκο, που ονομάζεται Phono gravure. Ιδρύει την εταιρεία GRAMOPHONE, που θα γίνει η διάσημη «HIS MASTER’S VOICE» (La voix de son maître).

Στη Γαλλία, ο Émile Pathé ορίζεται το 1896 υπεύθυνος του τμήματος φωνογράφων της Société Pathé Frères, που μετονομάζεται το 1897 σε Compagnie Générale des Phonographes. Η μετάβαση από τον φωνογράφο στο πικάπ γίνεται στη συνέχεια αργά, μέσα από τεχνικές καινοτομίες διαφόρων εταιρειών (Philips, English NEOPHONE Co…), μέχρι τη γέννηση του πικάπ τη δεκαετία του 1920.

 

Πικάπ με υψηλή τεχνολογία

Έκτοτε, τα πικάπ έχουν εξελιχθεί σημαντικά και δεν ήταν ποτέ τόσο αποδοτικά! Παρόλο που έχει διανυθεί μεγάλη απόσταση από τα πρώτα ηλεκτρόφωνα, οι βασικές τεχνικές αρχές ενός πικάπ βινυλίου έχουν παραμείνει σχεδόν ίδιες, όπως και τα διάφορα εξαρτήματά του. Αυτά είναι κυρίως μηχανικά, ηλεκτρικά και, μερικές φορές, ηλεκτρονικά. Δεν θα προσπαθήσουμε να πάρουμε θέση υπέρ κάποιας τεχνολογίας έναντι άλλης, καθώς όλα τα στοιχεία που το απαρτίζουν είναι καθοριστικά για την ποιότητα της αναπαραγωγής και, ως εκ τούτου, αλληλένδετα με το τελικό αποτέλεσμα.